De jankende optimist

Ingrid komt binnen, ze ziet er goed uit en lacht vrolijk. Ze is de laatste van de 14 personen van vandaag.

Martijn: Hi Ingrid, je bent de laatste vandaag, ik hoop wel dat je een echt probleem hebt, dan hebben wij namelijk ook een goede afsluiter van de dag
Ingrid: Nou, dat komt wel goed [zegt ze met waterige ogen]
Martijn: [heel vrolijk] gelukkig Ingrid, vertel, wat is het probleem
Ingrid: [trillende stem] Ik ben kwetsbaar en labiel en daar baal ik van
Martijn: Ojee, twee problemen, kwetsbaar en labiel. Maar kwetsbaarheid is niet perse een probleem toch? Is ook wel mooi!
Ingrid: Nou, ik vind er niks moois aan.
Martijn: Wat is dan het echte probleem?
Ingrid:[dikke tranen] Ik zit in een scheiding, mijn man gaat weg en we verkopen ons huis. Mijn hele leven ligt in puin.
Arno: Jouw hele leven ligt in puin?! Dus je bent op het allerlaagste punt uitgekomen?
Ingrid: Dat denk ik wel
Arno:Tussen nul en tien welk cijfer geef je het nu?
Ingrid: Een drie.
Arno en Martijn: Ooooh, een drie!
Arno: Dat valt dan reuze mee, veel beter dan een nul.
Ingrid: Ja, ik ben ook veel sterker dan ik dacht, maar….
Martijn: Niet aan de drank geraakt?
Ingrid: [lacht] Nee, alleen meer snoep
Martijn: Chocola, chips, kaasjes?
Ingrid: Chocola natuurlijk, heerlijk!!
Martijn: Wat is nu het echte probleem? De scheiding?
Ingrid: Nee, niet dat. Gewoon alles wat op me af komt. De onzekerheid.
Martijn: Maar dat is ook wel mooi. Met onzekerheid komt ook ruimte voor nieuwe dingen en creativiteit.
Ingrid: [met tegenzin] Dat is ook zo, ik voel ook ruimte voor nieuwe mogelijkheden en dat voelt ook wel weer lekker.
Arno: Gaat hij bij je weg of gaan jullie uit elkaar?
Ingrid: Hij heeft een ander.
Arno: Dat is logisch. Na zo lang. Als ik jou zo zie was jullie relatie al lange tijd uitgedoofd toch? Je wist dat dit ging gebeuren. Dus volgens plan eigenlijk, alleen heb je het lange tijd ontkent. De prik was gewoon uit de cola.
Ingrid: [verbaasd] ja, dat is eigenlijk wel waar. Al sinds acht jaar was het een soort broer zus relatie. Weinig echte verbinding, verschrikkelijk eigenlijk. Maar wel veilig of zo?
Martijn: Dus het was totaal geen verrassing voor je toch? Misschien wel een opluchting! Eindelijk is dat gebeurd wat onvermijdelijk was toch?
Arno: [plagend] En ook ruimte voor een nieuwe……
Ingrid: [kijkt vragend]??
Arno: [speels en vrolijk]Ruimte voor een nieuwe…..toch Ingrid?
Ingrid: [met twinkeling en enige gêne] ja, dat ook ja. Dat is wel weer het leuke.
Arno: Ik bedoel een nieuwe fiets Ingrid, waar heb jij het over??
Ingrid: [schiet volledig in de lach, hand voor haar mond] ooohh, echt niet. Jullie zijn een stel zeg!
Martijn: [geschrokken blik] uhhh, waar heb jij het dan over Ingrid, toch niet……… nee, echt??
Arno: Volgens mij gaat ze op mannenjacht!
Ingrid:[lacht nog steeds heel hard en huilt tegelijk]. Ja, ik wist al lang dat dit ging gebeuren, ik vind het echt erg, maar ik ben ook heel erg opgelucht dat het nu eindelijk zover is. Kan ik weer verder met mijn leven! Ik zie echt ook de mogelijkheden, ik ben eigenlijk een enorme optimist, maar de laatste tijd was dat ook weg. Het doet echt pijn, maar ik zie echt de mogelijkheden.
[Ingrid veegt tranen weg, snuit neus en krijg glaasje water]
Arno: Hoe ga je dit nu vervolgen? Welke stap ga je nu zetten? Wat wil je al langere tijd maar heb je nog niet gedaan? Sommige mensen nemen een tatoeage.
Ingrid: Ik loop al heel lang met het idee om een totaal ander kapsel te nemen, dit vind mijn man….
Arno: Ex
Ingrid: Ja, mijn EX mooi, beetje klassiek, maar ik wil iets krachtiger en vrijer kapsel.
Martijn: Nou, je zit toevallig bij de Mentale Knipbeurt, dus een vrij kapsel kunnen we zo voor je regelen
Ingrid: [lacht voluit] Nee, ik ga gewoon naar een echte kapper! Oh jongens, ik heb in tijden niet zo gelachen, ik wist het ook wel, maar ik durfde me gewoon niet zo te voelen. Ik krijg ook echt weer vrijheid en ruimte!

Contract
Ik, Ingrid, ga vandaag een afspraak maken bij de kapper om een vrijer kapsel te laten knippen. IK VOEL ME WEER VRIJ!

Niet doen Peter!

We zijn bij een middelgrote organisatie waar we vandaag 12 Knipbeurten gaan doen. Er werken voornamelijk ‘denkers’ in deze organisatie. Spiegel staat, stoelen klaar, schorten aan, krulspelden, haarlak en andere tools geïnstalleerd en de opstelling staat op 1,5 meter.

Peter komt de kamer binnen. Een vrolijke vent van rond de dertig jaar. Verzorgde uitstraling met hippe baard.

Arno: Welkom Peter! Ik zie aan jouw houding dat je met een dilemma binnenkomt dat wij mogen oplossen!
Peter: Ja hoor, tuurlijk kun je dat zien…
Arno: Je draaide je ogen naar mij en linksboven toen je binnenkwam, dat is de dilemmablik. Zoek maar op www.psychologie.nl. Maar in jouw geval klopt het dus niet?
Peter:[beetje verbaasd] nou eigenlijk wel ja…maar dat kun je niet echt zien toch?
Arno: En je loopt al een behoorlijke tijd met het dilemma toch? Minimaal een paar weken.
Peter: [lacht] Dat kun je ook zien zeker!
Arno: Een maandje denk ik? Klopt?
Peter:[beetje onzeker] uh, ja dat denk ik wel…
Arno: Mooi! Je hebt dus een dilemma waar je zo’n maand mee rondloopt. Vertel!
Peter: Ik werk nu vijf dagen in de week. En ik denk bij mezelf ‘moet ik dit de hele week doen of wil ik er iets bij doen?’
Martijn: [tegen Arno]. Hij kent het verschil tussen moeten en willen volgens mij niet. Als je iets moet doe je het beetje tegen je zin en als je het wilt….tja.
Peter: Ik weet al heel lang dat ik zoiets wil doen. Het is mijn droom om….
Martijn: Peter, ik zou het niet doen. Je weet het al heel lang en het is jouw droom. Dus lijkt me duidelijk. NIET DOEN!
Peter: [lacht] als jullie dit zo zeggen voel ik echt dat ik het wil.
Arno: wat is dan het probleem?
Peter: tja, als ik deze opleiding ga doen kost het me een dag in de week, en die kan ik dan niet besteden aan mijn werk.
Arno: wat is dan het probleem?
Peter: ik weet niet hoe ik het mijn manager moet zeggen.
Martijn: daarom zeg ik NIET DOEN. Levensgevaarlijk! Misschien ontslaat hij je wel. Of erger, misschien valt hij je fysiek aan.
Peter:[lacht hard] ik weet ook niet wat ik allemaal in mijn hoofd haal!
Arno: wanneer kun je beginnen?
Peter: [glimt van enthousiasme] ik kan begin november starten, het gaat om een Masterstudie in Nijmegen, 3 dagen in de maand. En praktijkopdrachten, superleuk! En juist de combinatie met mijn werk is zo mooi, dan kan ik zowel inhoudelijk als creatief gaan werken als de studie is afgerond! Nu al zin in! YES. IK GA HET DOEN!

Peter schrijft in zijn contract:
Ik, Peter, ga in november beginnen met mijn masterstudie in Nijmegen. Ik ga dit volgende week aan mijn leidinggevende vertellen!

Vrouwen en keuzes….

We hebben de kapsalon vandaag weer ingericht voor 15 Mentale Knipbeurten. Spiegel staat, stoelen klaar, schorten aan, krulspelden, haarlak en andere tools geïnstalleerd en de opstelling staat op 1,5 meter.

Adelinde komt binnen. Vrolijk en een beetje onzeker wil ze plaats nemen op de kappersstoel.

Martijn: Welkom Adelinde. Fijn dat je er bent. Wat is jouw probleem?
Adelinde: [schiet in de lach] Mag ik eerst even rustig gaan zitten?
Martijn: Uiteraard, nogmaals welkom. Wat zie je er mooi uit! Prachtig helemaal in het zwart. Stijlvol zeg……zo, genoeg. Wat is je probleem?
Adelinde: Nou ja, probleem. Misschien valt het wel mee, ik weet het eigenlijk niet
Martijn: Niet!?
Adelinde: Wanneer is iets een probleem?
Martijn: Dat is eigenlijk wel een goede vraag…weet ik niet. Jij?
Adelinde: Ik denk als je ergens last van hebt…
Martijn: Waar heb jij dan last van…
Adelinde: Ik weet niet of ik er last van heb.
Martijn: Dat snap ik wel, als je er zo mooi uit ziet als jij en zo vrolijk bent heb je er zeker geen last van.
Adelinde: Ik loop wel eens tegen dingen aan.
Arno:[richt zich tegen Martijn]. Dit is er weer zo één Martijn. Een probleemontkenner. Typisch. Ik zou haar maar gewoon gelijk geven en dan de volgende binnen roepen, dit wordt niets.
Martijn: [tegen Arno] Ze heeft geen last, ontkent inderdaad dat ze een probleem, maar loopt wel eens tegen dingen aan.
Arno: [tegen Martijn]. Ik loop ook continu tegen dingen aan. Maar volgens mij heeft Adelinde geen echt probleem, stoppen dus!
Adelinde: OK, OK, ik heb WEL een probleem….
Martijn: Echt? Ik geloof er niets van!
Adelinde: Ik vind het moeilijk om keuzes te maken. Ik twijfel altijd en heb het gevoel dat ik het altijd verkeerd doe..
Martijn: Wacht even. Kleine check tussendoor: jij bent een vrouw toch?
Adelinde: Ja?
Martijn: Nou, dan is het wel duidelijk toch?
Adelinde: Wat, hoe bedoel je?!
Martijn: Vrouwen KUNNEN geen keuzes maken. Daar hebben ze MANNEN voor nodig.
Adelinde: [lacht]. Nou bij ons thuis is dat heel….
Martijn: Bij jou thuis is dat net zo, toch?
Adelinde: Fred is meestal wel degene die de knoop doorhakt ja.
Martijn: Nou dan, wat is dan het probleem?
Adelinde: Ik vind dat ik het ook zelf moet kunnen.
Arno: ok, Adelinde, ik ga je een simpele vraag stellen. Ben je voor Ajax of Feijenoord…
Adelinde: uhhh, nou maakt me niet zoveel uit.
Arno: Voila!! Je kunt niet kiezen. En Fred? Ajax of Feijenoord.
Adelinde: Hij is voor Heerenveen!!
Arno: Zie je wel!! Een man, die kiest gewoon. En jij weet het niet…
Adelinde: [lacht luid]. Het is gewoon zo! Ik ben gewoon een twijfelaar.
Martijn: Voor welke keuze sta je Adelinde. Maken we het concreet.
Adelinde: We willen ons huis schilderen, ik twijfel over de kozijnen. Lichtblauw of wit.
Martijn: Pfff, dat is inderdaad echt een ONWIJS GROTE KEUZE. Ik snap wel dat je er niet van kunt slapen. Stel je voor dat je de verkeerde keuze maakt!
Adelinde: Ik lig inderdaad vaak wakker van dit soort dingen.
Martijn: Ja terecht ook WIT of LICHTBLAUW. Ik neem wel aan dat je goed bent ingelezen, voors en tegens hebt afgewogen. Je zult toch de verkeerde keuze maken….en gaat het dan over ALLE kozijnen?
Adelinde: [lacht]Ja, inderdaad.
Martijn: Boven en beneden?
Adelinde: [schaterlach] hou op, ik snap het!
Martijn: En hoe lang ben je al aan het twijfelen?
Adelinde: [tranen van de lach] al….vijf…..weken….[stopt niet meer met lachen]

Ook wij hielden het niet meer droog, de lach van Adelinde was zo aanstekelijk dat we misschien wel een minuut schaterden. Adelinde droogt haar tranen, drinkt een beetje water en kijkt ernstig in de spiegel.

Adelinde: Ik vind het gewoon lastig, het is inderdaad zo hilarisch zoals dit voorbeeld, ik kan moeilijk kiezen. Fred is er duidelijker in. En de keuzes die hij maakt zijn altijd prima. Het raakt aan mijn onzekerheid. Maak ik wel de goede keuze? Wat vinden anderen? Ben ik wel goed genoeg? Maar het is heerlijk om er zo om te lachen. Dit relativeert enorm….
Martijn: Volgens mij kunnen we wat met je afspreken toch?
Adelinde: Jazeker!
Arno: Weet je het zeker? Dit is wel een keuze hoor?
Adelinde: JAZEKER!!!

Adelinde schrijft in haar contract:
Ik ga mijn keuzes relativeren door het effect te overdrijven! Dit maakt het makkelijker om te kiezen. En als ik er niet uitkom dan vraag ik gewoon Bert! En de kozijnen worden WIT!




Zusterliefde – gedoe in de familie….

Hannie komt binnen. Ze doet denken aan een Sint Bernard, groot, lief, doet geen vlieg kwaad, maar ook traag en vermoeid.

Arno: Nou Hannie, ga maar snel zitten voordat je omvalt.
Hannie: Nou zeg!?
Arno: Volgens mij heb jij een heel zwaar leven, iedereen leunt op je, iedereen neemt jouw ruimte en jij bent de allerliefste dus je helpt graag. En nu ben je een beetje moe.
Hannie: Pffff, dat klopt wel ja. Ik ben een beetje uitgeblust.
Arno: Oh gelukkig, een klein beetje maar, dat valt dan wel mee. Wat is je echte probleem?
Hannie: Nou ik ben echt heel moe, dat zit namelijk zo…
Martijn [onderbreekt]: Ik zou het niet doen Hannie…dat wordt ruzie en dat wil je niet. Blijf vooral doorgaan met helpen, iedereen rekent op je
Hannie: Het gaat over mijn zus
Martijn: Ja tuurlijk, het is altijd gedoe in de familie.
Hannie: Ik heb haar ooit aangenomen en nu.
Martijn: Het is een aangenomen zus? Niet je echte zus dus. Wat is dan het probleem?
Hannie: [lacht]. Nee niet zo aangenomen, ik ben haar werkgever.
Arno: Heb je spijt als haren op je hoofd, je kent toch de uitdrukking ”hiring Family is the mother of all fuckups”
Hannie: Mijn man had me al gewaarschuwd om haar niet in dienst te nemen…
Martijn: Maar het is toch je zus hè
Hannie: Ja precies, dus toch gedaan, en nu
Arno: [boos] Die zus is ook gewoon een egoïstische bitch, altijd maar op jou leunen, maar nooit klaarstaan als jij hulp nodig hebt….ik zou haar zo snel mogelijk de zak geven
Hannie: [uit de grond van haar hart] Ohhhhh, dat zou echt heerlijk zijn! Geen gedoe meer met haar…
Arno: Precies, opgeruimd staat netjes. Dus morgen in gesprek, opzegtermijn, nog maandje extra doorbetalen omdat het familie is en dan verder!
Hannie: Denk je?
Arno: Nee ik denk het niet, ik weet het zeker! [gaat voor haar staan, springt van enthousiasme] denk eens wat allemaal mogelijk is zonder haar, geen gedoe meer, geen gedonder thuis hierover, je hart volgen, weer vrij ondernemen, iedereen blij
Hannie [glinstering in ogen] ja!
Martijn: Behalve je zus dan…..ik vind dat je het niet kunt maken Hannie! Wat ben je jou voor een zus, familie is het belangrijkste wat er is, je bent verbonden via jullie grootouders en ouders, samen Kerst, tradities, en dat ga jij in één klap KAPOT maken??? No way Hannie, zo doen we dat niet.
Hannie: [staat bijna op, emotioneel] Ik moet wel, ik hou het al lange tijd nauwelijks vol, ze kan echt haar eigen boontjes wel doppen, het gaat gewoon niet langer.
Martijn: [met lieve sprookjesachtige stem] maar jouw eigen zus, jouw bloedeigen zus, je laat jouw zusje toch niet vallen?
Hannie: Ik laat haar niet vallen, maar ga haar wel ontslaan! Dit zat er aan te komen, maar ik weet nu hééél zeker dat het de beste beslissing is. Dank mannen!

Contract
Ik, Hannie, ga voor vrijdag a.s. met mijn zus in gesprek om haar te vertellen dat ik haar contract niet ga verlengen!


Corona heeft een flinke impact op ons leven en werkgevers houden hun medewerkers (terecht) buiten de deur. Dit maakt dat werknemers minder in verbinding zijn, contact missen en hierdoor mentale problemen ontwikkelen. Met de Mentale Knipbeurt brengen we luchtigheid en beweging. Dit geeft energie, vertrouwen en lucht! Juist nu is de Mentale Knipbeurt een goed instrument voor organisaties om hun medewerkers in balans te houden. Daarom hebben we een Mentale Knipbeurt ontwikkeld die Corona proof is. Gewoon op kantoor. Je maakt een afspraak, komt langs en gaat daarna geknipt weer naar huis.