Het aandachtspuntje van Carl

Carl komt binnen en neemt zijn ruimte. Een duidelijk en daadkrachtige entree.

Arno: Zo zo, jij weet wel wat je wilt.
Carl: Jazeker, live life to the max!
Arno: Wow, impressive, live life to the max!
Carl: Ja, precies. Wat gaan we doen?
Arno: Nou, volgens mij zijn we klaar.
Carl: Hoe bedoel je?
Arno: Lijkt me duidelijk Carl. Gewoon klaar! [Arno staat op om Carl uit te laten]. Ik denk dat je de verkeerde kamer bent binnengelopen, je moet bij de Raad van Bestuur zijn en niet bij ons. Hier komen alleen zeurpieten en sukkels met problemen. Maar mensen die hun leven to the max leven zijn hier verkeerd. Die hebben geen probleem.
Carl: Ik zou het eerder een aandachtspunt noemen
Martijn: Klopt helemaal. Op de strategische agenda staat een aandachtspunt, het rendement blijft een beetje achter, maar dat is meer een issue
Carl: Deels wel, deels niet
Arno: Hoe is jouw sexleven eigenlijk Carl?
Carl:[geïrriteerd] op schema. Prima.
Arno: Op schema? Klinkt niet als sex to the max
Carl: Waarom begin je daar over?
Arno: Mannen zoals jij hebben bijna altijd tekort aan sex, dat compenseren ze dan elders. Vandaar. Met jouw daadkracht lijkt me dat uitermate logisch, toch?
Martijn: Waarom ben je hier nou eigenlijk Carl? Als je zo duidelijk bent kun je toch wel normaal zeggen wat je probleem is?
Arno: Aandachtspunt
Martijn: [Martijn tegen Arno] Ja hoor, we hebben er weer eentje. Ik heb er eigenlijk niet zo veel zin in. Dit soort mannen. Grote mond. Heel klein hartje. Verschuilen achter daadkracht. Live life to the max. Dat soort bullshit. Wat vind je?
Arno: [Arno tegen Martijn]. Hij krijgt altijd wat hij wil. Mensen kijken tegen hem op. Kan glashard zijn. Wellicht zijn mensen wel een beetje bang voor hem. Ik denk dat we moeten stoppen. Hij gaat niet praten. [Carl zit ondertussen ongemakkelijk te schuiven en wrijft over zijn gezicht].
Martijn: Carl, tijd om te gaan. Succes met jouw verdere carrière. Live life to the max!
Carl: [heel zacht, vermijd oogcontact]. Mijn huwelijk staat op springen.
Arno: Dat lijkt me eenvoudig op te lossen Carl. Jij bent toch manager? Even aan de juiste knoppen draaien. Niet meer dan een aandachtspuntje, TOCH?!
Carl: [emotioneel]. Ik wil Marjan niet kwijt, ik kan niet zonder haar. Niet zonder [Carl breekt en huilt]

Carl is zeer emotioneel. Hij krijgt tissues, een glas water en een hand op zijn schouder. Na enige minuten kijkt hij op en maakt via de spiegel oogcontact. Hij is puur, naakt en open.

Carl: [vertelt een heel verhaal over hun relatie en eindigt als volgt] Al jaren loopt het niet lekker, ik besteed veel tijd aan werk en mijn eigen wereld. Marjan is er gewoon altijd. Sinds twee maanden heeft ze aangegeven te twijfelen of ze verder wil. Ik ben haar gewoon kwijtgeraakt. Zij wil in relatietherapie, ik eigenlijk ook wel maar ik schaam me er voor….
Martijn: Ik zou het niet doen, die relatietherapie. Beter om er nu een punt achter te zetten, hoef je je niet te schamen, ben jij de live life to the max man die gewoon de keuzes maakt.
Carl:[verward, glimlachend en uiteindelijk volle lach]. GVD mannen, natuurlijk niet, natuurlijk niet. Ik wil Marjan niet kwijt! We gaan in relatietherapie….
Arno: Nee Carl, nu raak je alles kwijt wat je zo zorgvuldig hebt opgebouwd, en jouw imago dan, wat zullen je vrienden zeggen
Carl:[opgelucht en vrolijk]. Je kunt de boom in Arno, dat zal allemaal best. Ik ga samen met Marjan in therapie!

Frans heeft een syndroom

We doen ons Corona spreekuur voor de eerste keer bij een grote organisatie. Cliënten komen op afspraak naar kantoor en gaan vervolgens na 15 minuten weer naar huis. Vandaag mogen we er 20 knippen.

Frans sloft naar binnen. Schouders hangen, hij oogt onrustig en gooit per ongeluk zijn glas water om. Frans is een dertiger en komt in zomertenue. Korte broek, slippers en t-shirt.

Martijn: Zonde van het water Frans. Ben je altijd zo ruig?
Frans: Shit, sorry. Nee…beetje onhandig van me. Sorry.
Martijn: Maakt niet uit, ruimt Arno zo wel op. Die heeft toch niets te doen.
Frans: Nou, daar kan ik me bij aansluiten.
Martijn: Heb je niets te doen?
Frans: Nee, nou ja, wel, maar het is allemaal zo..
Martijn: Wel of niet
Frans: Ja dat wel, maar
Martijn: Dus dat is geen probleem.
Frans: Dat ik niets te doen heb
Martijn: Ja
Frans: Nou het stelt allemaal niet zoveel voor
Martijn: Wat stelt niet veel voor
Frans: Mijn werkzaamheden. Ik zit nu al ruim vier maanden vanuit huis te werken. Ik kan me niet motiveren
Martijn: Geniet ervan Frans. Geen baas die je op de vingers kijkt. Beetje rondlummelen en af en toe een mail versturen. Voor een ambtenaar lijkt me dat al behoorlijk druk
Frans: Het gekke is dat ik wel moe ben
Martijn: Tuurlijk ben je moe, vier maanden thuiswerken zonder motivatie is verschrikkelijk vermoeiend. Heb je wel vakantie gehad? Je ziet er ook moe uit. Onderzoek wijst ook uit dat je oog-hand coördinatie afneemt bij veel thuiswerken.
Frans: Hoe bedoel je.
Martijn: Je gooit toch die beker om? Dat is pure vermoeidheid door thuiswerken. Wetenschappelijk heet dat Extremely Tired and Unmotivated home working syndrom.
Frans: [gaat ineens helemaal rechtop en actief zitten]. Vertel eens? Er gaat een lichtje branden….
Arno: Frans, luister nou. Dat onderzoek bestaat al 15 jaar, thuiswerken maakt mensen sloom, kunnen werk/prive niet meer onderscheiden, gaan niet sporten tijdens de werktijd, zitten teveel in een soort van ‘ik moet productief zijn’ stand, terwijl ze soms juist ff iets anders zouden moeten gaan doen.
Frans: [nieuwsgierig en helemaal ‘aan’] Klopt, ik zit hele dagen achter mijn bureau en laptop, vind dat ik werk moet verzetten, maar het lukt gewoon niet altijd. Dan voel ik de energie wegstromen…
Arno: Kenmerkend is dat mensen lamlendig worden en gebruikelijke activiteiten waar ze energie van krijgen veel minder doen, tijdens werktijd ‘mag’ het niet en ’s avonds te moe.
Martijn: Nou zie je wel, je heb dus gewoon het Extremely Tired and Unmotivated home working syndroom!
Frans: Ik ben inderdaad veel minder buiten en minder gaan sporten. Stom dat ik dat niet heb gezien, ik ga gewoon mijn racefiets weer pakken.
Arno: Rustig aan Frans, je wilt niet nog vermoeider worden
Frans: Juist wel, fysiek vermoeid. Ik ga weer meer naar buiten, lekker door weer en wind. Wat idioot dat ik het niet zelf zag. Hoe heet dat syndroom ook alweer?
Martijn en Arno: [tegelijkertijd] het Extremely Tired and Unmotivated home working syndrom!

Frans tekent zijn contract. Ik Frans, ga vanaf morgen 2 tot 3 keer per week minimaal 1,5 uur op de racefiets om mijn energieniveau weer op te krikken.


Corona heeft een flinke impact op ons leven en werkgevers houden hun medewerkers (terecht) buiten de deur. Dit maakt dat werknemers minder in verbinding zijn, contact missen en hierdoor mentale problemen ontwikkelen. Met de Mentale Knipbeurt brengen we luchtigheid en beweging. Dit geeft energie, vertrouwen en lucht! Juist nu is de Mentale Knipbeurt een goed instrument voor organisaties om hun medewerkers in balans te houden. Daarom hebben we een Mentale Knipbeurt ontwikkeld die Corona proof is. Gewoon op kantoor. Je maakt een afspraak, komt langs en gaat daarna geknipt weer naar huis.